Wytze Russchen is een voormalig Nederlands lobbyist in Brussel. In 2008 kreeg hij, op 37 jarige leeftijd, de diagnose parkinson. Hij schreef daarover later het boek ‘De Reis van mijn leven in 51 anekdotes’. Waarin hij op een laagdrempelige manier over zwaardere onderwerpen, zoals parkinson schrijft. Maandelijks schrijft Wytze Russchen een column voor ParkinsonNederland: verhalen uit het leven gegrepen, zijn gevecht tegen parkinson dit alles uiteraard voorzien van een flink stuk (geo) politiek!
Vanochtend werd ik wakker met Bas Bloem. Althans, met zijn nieuwste ‘Parkinson Weekly’ podcast. Thema was het effect van temperatuur op parkinson-symptomen. Veel mensen met parkinson zeggen baat te hebben bij warm weer. Bas kent mensen met parkinson die om die reden zelfs geëmigreerd zijn naar zonniger oorden. Daar ben ik één van. Ik woon al 8 jaar in Spanje.
Spanje is het gezondste land met de hoogste levensverwachting (84 jaar) van Europa. Dat komt deels door het aangename klimaat, maar ook door het mediterrane dieet, de gezondheidszorg van topniveau, sociale verbinding – wat Friezen ‘mienskip’ noemen – en minder stress.
Leven in Spanje heeft ook nadelen. Het land is bureaucratisch en het ‘klant-is-koning’ concept is geen Spaanse uitvinding, zacht uitgedrukt. Zoals een vriendin zegt als we uit eten gaan: “Over de service kunnen we niet klagen, want die is er niet”. ‘Maňana’ is meer dan een woord (‘morgen’), het is een mentaliteit. Velen zien dat trouwens juist als voordeel.
Vandaag was een stralende lentedag waardoor ook mijn humeur zonnig werd. Over positieve invloed van temperatuur gesproken. Ik kreeg trek in een ijsje. Tijdens de siësta liep ik naar de beste ijssalon in Sitges. Op andere tijdstippen staan daar altijd lange rijen voor de deur. Mijn timing werd beloond: ik was de enige klant. Ik ging naar binnen en bekeek het assortiment.
Toen ik wilde bestellen, vroeg de dame achter plexiglas: “Welk nummertje heeft u?” Ik keek haar verbaasd aan. “Ik heb geen nummertje”, stamelde ik. “Dan kan ik u niet helpen”, zei ze bot. “U moet daar een ticket nemen”, vervolgde de robot, terwijl ze naar een apparaat bij de ingang wees. “Er zijn geen andere klanten”, riep ik, “dus ik ben aan de beurt!” Haar gezicht verstrakte. Een klant die bepaalt wanneer hij aan de beurt is, het moet niet gekker worden.
Het werd Catalonië tegen Friesland. “Ik wil yoghurtijs in een bakje. Medium”, beet ik de seňora toe. Nu was het oorlog. Ze drukte op een knop en op een monitor verscheen: ‘026’. “Número 26!”, riep ze luid. Bozig beende ik naar de rode ticket-machine en trok er met een even rood hoofd 10 tickets uit. Wapperend met 027 tot en met 036 schreeuwde ik: “Ik eis yoghurtijs!” De trien herhaalde stoïcijns, ditmaal nog luider: “Número 26, por favor!”
Ik kreeg het Spaans benauwd en dat in een ijswinkel. Een gezin kwam binnen. De man trok een ticket uit de machine. De verkoopster zat klem. Ze kon niet van 026 naar 037 gaan, want ‘tegen de regels’. Met tegenzin drukte ze op de knop, ‘027’ verscheen op het scherm. Ik smeet mijn tickets op de toonbank, en zei: “Eigenlijk houd ik niet van ijs”. Ik liep de winkel uit en liet de Catalaanse verbouwereerd achter.
Een warm klimaat is goed voor mensen met parkinson, zolang je niet oververhit raakt!
Wie is Wytze Russchen?
Wytze Russchen (Drachten, 22 december 1970) is een voormalig Nederlands lobbyist in Brussel. Hij is auteur van o.a. ‘het Oliemannetje – toplobbyist in Europa’ (2014), en ‘#Post uit Brussel’ (2015). Hij werd in 2017 door het platform euknowhow.eu beschouwd als een van de meest invloedrijke Nederlanders in Brussel. In 2008 kreeg hij, op 37 jarige leeftijd, de diagnose parkinson. Hij schreef daarover later het boek ‘De Reis van mijn leven in 51 anekdotes’. Waarin hij op een laagdrempelige manier over zwaardere onderwerpen, zoals parkinson schrijft. Sinds 18 september 2023 is Russchen ambassadeur van de Parkinsonalliantie Nederland.
ParkinsonNederland wil zo snel mogelijk de ziekte afremmen, genezen en voorkomen. Tot die tijd zorgen we dat mensen met parkinson en hun omgeving een zo goed mogelijk leven kunnen leiden. Daarom investeren we in onderzoek en innovaties die het verschil maken voor mensen met parkinson.