Wytze Russchen is een voormalig Nederlands lobbyist in Brussel. In 2008 kreeg hij, op 37 jarige leeftijd, de diagnose parkinson. Hij schreef daarover later het boek ‘De Reis van mijn leven in 51 anekdotes’. Waarin hij op een laagdrempelige manier over zwaardere onderwerpen, zoals parkinson schrijft. Maandelijks schrijft Wytze Russchen een column voor ParkinsonNederland: verhalen uit het leven gegrepen, zijn gevecht tegen parkinson dit alles uiteraard voorzien van een flink stuk (geo) politiek!
Een van mijn goede voornemens voor 2026 is om meer te reizen. Voordat meneer parkinson in mijn leven kwam, reisde ik veel. Ik stapte in vliegtuigen zoals ik in mijn auto stapte. Zonder na te denken, zonder zorgen. Ik hield van reizen. Eigenlijk nog steeds, maar tegenwoordig is iedere verplaatsing een lijdensweg.
De ziekte van Parkinson heeft de zorgeloosheid afgepakt. Reizen sleurt je uit je comfort-zone, wat vooral voor mensen met parkinson stressvol kan zijn. Een reis vergt planning en multitasking, bij uitstek vaardigheden die door parkinson worden aangetast.
Zo heb ik eens 8 uur naar een lege koffer staan staren voor een vlucht naar Rome. Pakken lukte niet, ik was mentaal ‘bevroren’. Die en vele andere trips heb ik moeten annuleren. Van alle annuleringskosten over de afgelopen jaren had ik een luxe auto kunnen kopen. Maar veel belangrijker dan geld, ben ik mooie ervaringen en contacten misgelopen.
Dat gun ik deze rotziekte niet. ‘Parkinson maakt je wereld kleiner’, hoor je vaak. Fysieke en cognitieve achteruitgang kan je in een sociaal isolement duwen. Voor mij als sociaal dier avant la lettre is het cruciaal om onder de mensen te blijven komen. En als iets je wereldje groter kan maken is het reizen. Letterlijk.
Daarom dwing ik mezelf, met behulp van DBS en een Catalaanse psycholoog, om weer reizen te maken. Om familie en vrienden te bezoeken. Om nieuwe mensen te ontmoeten en nieuwe plekken te ontdekken. Dat laat ik me niet afpakken door meneer parkinson.
Het plan is om langzaam op te bouwen. ‘Poco a poco’, zegt de psycholoog. Eerst trips binnen Europa en, als dat goed gaat, proberen een aantal intercontinentale bucketlist bestemmingen af te vinken. Als ik daaraan denk, raak ik nu al nerveus.
De eerste ‘oefening’ heb ik achter de rug: van Barcelona naar Nederland, België, Parijs en terug. Dat viel niet mee. Zowel voor de heen- als terug-vlucht werden we per bus naar het vliegtuig gereden in plaats van via een ‘slurf’. Met twee stuks bagage tweemaal een trap omlaag, twee keer een trap omhoog en twee keer een volle bus, alle zitplaatsen bezet.
Voor mijn DBS-ingreep stonden mensen meestal op als ik een bus of trein besteeg. Dat doen ze niet meer en gelukkig maar. Al was het op die momenten best handig geweest. Zoals wijlen Johan Cruijff zei: ‘elk voordeel heb zijn nadeel’. Of was het andersom?
Wie is Wytze Russchen?
Wytze Russchen (Drachten, 22 december 1970) is een voormalig Nederlands lobbyist in Brussel. Hij is auteur van o.a. ‘het Oliemannetje – toplobbyist in Europa’ (2014), en ‘#Post uit Brussel’ (2015). Hij werd in 2017 door het platform euknowhow.eu beschouwd als een van de meest invloedrijke Nederlanders in Brussel. In 2008 kreeg hij, op 37 jarige leeftijd, de diagnose parkinson. Hij schreef daarover later het boek ‘De Reis van mijn leven in 51 anekdotes’. Waarin hij op een laagdrempelige manier over zwaardere onderwerpen, zoals parkinson schrijft. Sinds 18 september 2023 is Russchen ambassadeur van de Parkinsonalliantie Nederland.
Wil je op de hoogte blijven van Wytze zijn nieuwe columns? Volg ons dan op social media via onderstaande button.
ParkinsonNederland wil zo snel mogelijk de ziekte afremmen, genezen en voorkomen. Tot die tijd zorgen we dat mensen met parkinson en hun omgeving een zo goed mogelijk leven kunnen leiden. Daarom investeren we in onderzoek en innovaties die het verschil maken voor mensen met parkinson.