De regen kwam met bakken uit de lucht. Siems band liep leeg, precies op het moment dat ze de poolcirkel overstaken. Van een zonnige Europese zomer sloeg het weer binnen een uur om naar kou en wind. “Dan sta je aan de kant van de weg met helemaal niks,” vertelt Siem.
Het was niet het enige zware moment voor de Biking Mates, zoals ze zichzelf op Instagram noemen. Een paar honderd kilometer verderop, na Tromsø, voelde Siem ineens alle energie uit zijn benen wegtrekken. “Ik had een hele dag geen energie meer in mijn benen,” vertelt Antoni over de dag erna, toen hetzelfde hem overkwam. “Maar omdat ik er al doorheen was geweest, wist ik ongeveer wat hij doormaakte.” Hij fietste toen voorop, zodat Siem in zijn wiel kon zitten en minder wind te verduren kreeg. “En als we af en toe wat vaker moesten stoppen, was dat ook prima.”
Zulke momenten hoorden bij de tocht die Siem en Antoni aflegden: 4.000 kilometer fietsen van Amsterdam naar de Noordkaap in Noorwegen, het noordelijkste puntje van Europa. Niet van hotel naar restaurant, maar met tent en alle bagage op de fiets. Met die uitdagende reis haalden de twee vrienden meer dan €11.000,- op voor onderzoek naar parkinson.
Een eerbetoon aan opa
Achter de tocht zat een persoonlijke reden. Siems opa, die leed aan de ziekte van Parkinson, overleed vorig jaar. “Hij kon in het laatste stadium zelf niet meer naar de wc, maar vergat dat door niet-aangeboren hersenletsel. Als hij toch probeerde op te staan, zakte hij in elkaar.”
Vroeger, voordat parkinson zijn leven veranderde, reed zijn opa zelf drie keer met de auto naar de Noordkaap. Toen Siem besloot die tocht zelf te maken, wist hij meteen hoe: op de fiets. “En ik vond het een mooi eerbetoon om die reis te koppelen aan ParkinsonNederland.”
Van roeiboot naar racefiets
Siem en Antoni kennen elkaar van het roeien. Bij het wedstrijdroeien moesten ze binnen op de spinfiets trainen, maar dat vonden ze allebei niks. Dus kochten ze allebei een fiets en gingen ze samen op pad.
Vorig jaar fietsten ze drie weken naar Loch Ness in Schotland. Bij thuiskomst wisten ze het meteen: te kort. Er moest een grotere trip komen.
Geld inzamelen begint dicht bij huis
Hoe hebben Siem en Antoni zo’n hoog bedrag opgehaald? De actie voor ParkinsonNederland startten ze bij familie en vrienden. Ze hingen flyers op bij hun werk, kregen ruimte in twee lokale kranten en deelden updates via Instagram. Voor vertrek stond de teller al op bijna € 3.700,-.
“Zodra we onderweg waren, werd delen lastiger,” vertelt Antoni. “We zaten vooral op de fiets.” Toch bleven donaties binnenkomen, juist ook nadat ze de Noordkaap hadden bereikt. “Toen kregen we ineens een paar hele grote donaties. Ik dacht: wauw, dat had ik totaal niet verwacht.”
De hoogtepunten: ‘Ik heb keihard gejuicht’
Ondanks de tegenslagen kwamen ze midden in de nacht aan bij het beroemde wereldbol-monument. Er was niemand anders. “Ik heb keihard gejuicht,” zegt Antoni. Siem bleef stil, geschrokken van al dat lawaai. Ze zetten hun tent op net buiten het terrein en bleven er twee dagen om uit te rusten.
Onderweg zagen ze de ‘big five’ van Noorwegen: eland, rendier, papegaaiduiker, walvis en muskusos. Op het eiland Senja probeerde een vos zelfs een camera te stelen van medekampeerders. En ze kwamen andere sportievelingen vaker tegen, zoals een man in een rolstoel. “Je beleeft heel veel als je aan het fietsen bent”, vat Siem samen.
“Ik had al verwacht dat Noorwegen heel mooi zou zijn, maar niet zo ruig,” zegt Antoni. “Juist doordat het zo ruig is, is het extra mooi.” Ondanks de ruigheid kwamen ze zonder blessures aan. “Dat klop ik meteen af,” lacht hij.
Wat Siem en Antoni mee willen geven
Siem hoopt vooral dat mensen zoals zijn opa in de toekomst minder lijden onder parkinson, of het helemaal niet meer krijgen. Antoni studeert farmaceutische wetenschappen en volgde een vak over het centrale zenuwstelsel. “Ik vond het bijzonder om te zien hoeveel factoren er bij elkaar komen bij de ziekte van Parkinson,” zegt hij. “Als we daar een oplossing voor vinden, is dat een hele grote prijs voor de menselijkheid.”
Ondertussen hopen ze ook dat hun tocht mensen op de fiets krijgt. “Gewoon lekker naar buiten, niet achter een schermpje,” zegt Siem.
Onder de indruk van de duizenden fietskilometers van Siem en Antoni? Je kunt ze nog steeds steunen met een donatie.