Wytze Russchen is een voormalig Nederlands lobbyist in Brussel. In 2008 kreeg hij, op 37 jarige leeftijd, de diagnose parkinson. Hij schreef daarover later het boek ‘De Reis van mijn leven in 51 anekdotes’. Waarin hij op een laagdrempelige manier over zwaardere onderwerpen, zoals parkinson schrijft. Maandelijks schrijft Wytze Russchen een column voor ParkinsonNederland: verhalen uit het leven gegrepen, zijn gevecht tegen parkinson dit alles uiteraard voorzien van een flink stuk (geo) politiek!
Over twee weken staat het kersverse kabinet Jetten I op het bordes. Een bijzonder moment. Voor het eerst in de geschiedenis wordt Nederland geleid door een openlijk homoseksuele premier. Dat was een van de redenen waarom ik in oktober vreemd ben gegaan. Electoraal bedoel ik.
Anno 2026 zou geaardheid, geslacht of afkomst niet relevant moeten zijn bij eender welke (top)functie. Toch geeft ons land zo een signaal af in een tijd waar (verworven) rechten steeds meer onder druk staan: in Nederland kan je ‘anders’ zijn én minister-president worden. Juist nu kan Rob Jetten een rolmodel zijn voor (jonge) mensen.
Dit doet me denken aan mijn ‘coming out’ in 1992, een van de moeilijkste dingen die ik ooit gedaan heb. Een ‘pink premier’ had het destijds minder zwaar kunnen maken. In mijn laatste boek beschrijf ik dat als volgt:
‘Toen ik na vijf jaar ‘worstelen’ aan mijn gereformeerde ouders vertelde dat ik homo ben, stuurden ze me naar de dominee van onze gemeente. Ik ging op de fiets naar Ds. Jurjens, die tegen mij de volgende woorden sprak: “God houdt van alle mensen.” Ik fietste terug naar huis, waar ik die boodschap van de dominee ten overstaan van mijn ouders herhaalde. En toen was het goed. Ik wens de kerk veel Ds. Jurjensen toe.’
16 jaar later kwam ik weer uit de kast, althans zo voelde het (spoiler alert: ik werd niet hetero). Toen ik de diagnose parkinson kreeg, vertelde ik ‘het’ als eerste aan mijn ouders, al had ik hen liever beschermd tegen dit nieuws. Het meest heftige was om mijn medewerkers en klanten in te lichten, omdat dat het begin van het einde van mijn werkend leven inluidde. Gelukkig kon ik nog zes jaar doorwerken, tot het niet meer ging. Ik was pas 43. Tot mijn spijt zag ik dat Europa gewoon doordraaide zonder mij.
Hoewel ik bij beide ‘coming outs’ dacht dat mijn wereld instortte en er geen ‘normaal’ leven meer voor mij mogelijk was, bleek dat later mee te vallen. Uiteindelijk is het niet belangrijk wat anderen van je vinden, maar bovenal dat je jezelf accepteert.
Ik wens Rob Jetten en zijn ploeg succes en wijsheid toe. De regenboogvlag gaat pas uit als het nieuwe kabinet actie onderneemt om de ziekte van Parkinson de wereld uit te helpen en het leven met parkinson draaglijker te maken. Daar heb ik écht op gestemd.
Aan de slag!
Wie is Wytze Russchen?
Wytze Russchen (Drachten, 22 december 1970) is een voormalig Nederlands lobbyist in Brussel. Hij is auteur van o.a. ‘het Oliemannetje – toplobbyist in Europa’ (2014), en ‘#Post uit Brussel’ (2015). Hij werd in 2017 door het platform euknowhow.eu beschouwd als een van de meest invloedrijke Nederlanders in Brussel. In 2008 kreeg hij, op 37 jarige leeftijd, de diagnose parkinson. Hij schreef daarover later het boek ‘De Reis van mijn leven in 51 anekdotes’. Waarin hij op een laagdrempelige manier over zwaardere onderwerpen, zoals parkinson schrijft. Sinds 18 september 2023 is Russchen ambassadeur van de Parkinsonalliantie Nederland.
Wil je op de hoogte blijven van Wytze zijn nieuwe columns? Volg ons dan op social media via onderstaande button.
ParkinsonNederland wil zo snel mogelijk de ziekte afremmen, genezen en voorkomen. Tot die tijd zorgen we dat mensen met parkinson en hun omgeving een zo goed mogelijk leven kunnen leiden. Daarom investeren we in onderzoek en innovaties die het verschil maken voor mensen met parkinson.